Η Αλοκασία — είναι ένα αντιφατικό φυτό, με την έννοια ότι οι απόψεις σχετικά με τη δυνατότητα διατήρησης αυτής της εξωτικής καλλονής διίστανται. Κάποιοι λένε ότι οι αλοκασίες δεν ζουν πολύ σε διαμέρισμα, ότι είναι αυστηρά φυτό θερμοκηπίου, άλλοι διαψεύδουν αυτή την άποψη, καλλιεργώντας με επιτυχία και ακόμη πολλαπλασιάζοντας τις αλοκασίες στο σπίτι. Θα συμφωνούσα μάλλον με τους τελευταίους — ποτέ η αλοκασία δεν μου προκάλεσε ιδιαίτερες δυσκολίες στη φροντίδα. Κατά τη διάρκεια της «συνεργασίας» μου μαζί της, έμαθα ότι δεν ανέχεται το κρύο, και σε συνδυασμό με την υπερβολική άρδευση — είναι γενικά θάνατος, όχι για το ίδιο το φυτό, αλλά για τα φύλλα, τα οποία, πιθανότατα, θα χρειαστεί να κόψετε, αν δεν προστατέψετε το φυτό από τη μείωση της θερμοκρασίας και συνεχίσετε να το ποτίζετε άφθονα.
Αλοκασία από βολβούς
Κατά τη μεταφύτευση μπορείτε να ανακαλύψετε μικρούς βολβούς στις ρίζες του ενήλικου φυτού. Οι ώριμοι και έτοιμοι για βλάστηση βολβοί αποκολλούνται μόνοι τους από τις ρίζες – μην τους αποσπάτε επίτηδες.
Αν παρόλα αυτά αποκτήσατε βολβούς αλοκασίας – μην βιαστείτε να τους πετάξετε, γιατί από αυτούς μπορείτε να πάρετε νέα φυτά. Η διαδικασία αυτή, βέβαια, είναι μακρά. Για πρόληψη, ο βολβός μπορεί να μουλιαστεί σε επινέλαιο, να τον κρατήσετε σε διάλυμα από λίγες ώρες έως μία ημέρα. Επίσης, για να τον προστατέψετε από τη σήψη, μπορείτε να επεξεργαστείτε τον βολβό με μαγγάνιο, ένα αδύναμο, ανοιχτό ροζ διάλυμα. Ή μπορείτε να τυλίξετε τους βολβούς σε ένα φύλλο αλόης δενδροειδούς κομμένο κατά μήκος. Σε αυτή την κατάσταση τους αφήνετε για μία ημέρα.
Μετά από αυτό, οι βολβοί μπορούν να θαφτούν στο χώμα. Για τη βλάστηση μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και κοκοφοίνικα. Για επιτυχή βλάστηση, η θερμοκρασία του εδάφους πρέπει να είναι 27-30°C – μπορείτε να τοποθετήσετε ένα μίνι θερμοκήπιο στο περβάζι, κάτω από το οποίο βρίσκεται ένα καλοριφέρ – τότε η υψηλή θερμοκρασία είναι εξασφαλισμένη. Μην ξεχνάτε να αερίζετε το θερμοκήπιο και να ποτίζετε εγκαίρως, ώστε οι βολβοί να μην ξεραθούν.
Αν χρησιμοποιήσατε κοκοφοίνικα, τότε μετά τη βλάστηση, την εμφάνιση μερικών φύλλων, τα φυτά μεταφυτεύονται σε ελαφρύ όξινο χώμα. Μην ξεχνάτε ότι τόσο τα νεαρά όσο και τα ενήλικα φυτά αλοκασίας πρέπει να ψεκάζονται συχνά.
Αναζωογόνηση της αλοκασίας
Αν το φυτό αρρωστήσει, σας συμβουλεύω ούτως ή άλλως να μην χάνετε την ελπίδα μέχρι την τελευταία στιγμή. Πολύ περισσότερο, αν αυτό το φυτό ανήκει στα αροειδή. Οι καλάθειες, οι κτενάνθες, οι αλοκασίες και οι αγλαονήματα – είναι εκπληκτικά ανθεκτικά φυτά, ειδικά αν αποκλείσετε εγκαίρως τον παράγοντα που τους προκαλεί καταστροφική επίδραση.
Ακόμα κι αν η αλοκασία έχει χάσει όλα τα φύλλα της – αυτός δεν είναι λόγος να πετάξετε τη γλάστρα στα σκουπίδια. Πρώτον, υπάρχει η δυνατότητα να αποκτήσετε νέα νεαρά φυτά από τους βολβούς (η τεχνολογία περιγράφεται παραπάνω). Δεύτερον, ακόμα και ένα φυτό χωρίς φύλλα είναι ικανό να ανακάμψει πλήρως μετά από λίγο καιρό. Η αλοκασία έχει έναν κοντό βλαστό – αυτός αποτελεί την κύρια αξία για εμάς, καθώς πάνω του υπάρχουν αδρανείς οφθαλμοί.
Αρχικά, εξετάστε το φυτό, αν έχει σήψη – αφαιρέστε την και οπωσδήποτε με περίσσεια υγιούς ιστού. Μετά από αυτό, πρέπει να κόψετε όλες τις σάπιες και κατεστραμμένες ρίζες. Μην φοβηθείτε αν μετά από αυτή την επέμβαση δεν μείνουν καθόλου ρίζες, το κύριο είναι να μην αφήσετε τη σήψη να εξαπλωθεί περαιτέρω, γιατί για τη βλάστηση των οφθαλμών θα πρέπει να διατηρήσετε τα φυτά σε συνθήκες αυξημένης υγρασίας και ζέστης, και αυτές είναι ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη της σήψης, οπότε πρέπει να την αφαιρέσετε πολύ προσεκτικά. Πασπαλίζουμε τις κοπές με ξυλάνθρακα, μπορείτε να πασπαλίσετε με θρυμματισμένο ενεργό άνθρακα. Στη συνέχεια, πρέπει να τυλίξετε τον βλαστό με βρύα, και να τον τοποθετήσετε σε ένα διαφανές δοχείο (μίνι θερμοκήπιο). Μπορείτε να μην αερίζετε, αλλά οπωσδήποτε να υγραίνετε τακτικά, ώστε ο βλαστός να μην στεγνώσει.
Θα εκπλαγείτε όταν μετά από λίγο καιρό από ένα φαινομενικά άψυχο «κομμάτι» εμφανιστούν ρίζες, και μετά φύλλα. Όταν το φυτό μεγαλώσει, μπορείτε να το μεταφυτεύσετε σε μείγμα χώματος, αλλά παρόλα αυτά για κάποιο διάστημα είναι επιθυμητό να διατηρήσετε τα φυτά κάτω από ένα γυάλινο κάλυμμα ή σε μίνι θερμοκήπιο, μέχρι να αναπτυχθεί το ριζικό σύστημα.
Περίοδος αδράνειας.
Ποιος θα το φανταζόταν, αλλά η αδράνεια ωφελεί την αλοκασία. Το φθινόπωρο τα φύλλα αρχίζουν να κιτρινίζουν, μπορείτε να τα κόψετε αυτή την περίοδο, και το ίδιο το φυτό να το απομακρύνετε από το περβάζι. Το πότισμα μειώνεται σημαντικά. Μπορείτε να εκθέσετε την αλοκασία στο φως τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο, το πότισμα αυξάνεται σταδιακά, μέχρι να εμφανιστούν τα φύλλα. Μετά από μια τέτοια ανάπαυση, η αλοκασία Sander αναπτύσσει έως και 8 μεγάλα φύλλα.