Tuinblauwebessen planten en verzorgen

Bosbessen planten is niet het eenvoudigste klusje voor een tuinier. Maar dat maakt het des te interessanter, toch?Tuinvormen van de struik zijn relatief recent in cultuur gebracht: de veredeling van bosbessen wordt sinds het begin van de 20e eeuw uitgevoerd, en in de amateurtuinbouw is de bes de laatste 1-2 decennia populair geworden. Er zijn verschillende soorten bosbessen die geschikt zijn voor het kweken in tuinen. Elk heeft zijn eigen kenmerken, maar alle variëteiten delen gemeenschappelijke verzorgingsprincipes.

Variëteiten voor verschillende klimaatzones

Alle verscheidenheid aan variëteiten is gebaseerd op 3 wilde soorten, die verschillen in hun natuurlijke groeiplaats en winterhardheid. Hiermee moet rekening worden gehouden bij het kiezen van een bosbessenvariëteit die in een bepaalde regio kan worden gekweekt. Voor warme streken en de middelste strook van Rusland zijn gecultiveerde variëteiten van Amerikaanse selectie geschikt, die zijn ontwikkeld op basis van de wilde soort hoge bosbes:

vroegrijpe (rijpen begin juli): Earlyblue, Weymouth, June;
met een gemiddelde rijpingstijd (eind juli): Bluecrop en Berkeley;
late (augustus): Dixie, Elliot, Coville en andere.

Hoge bosbessenstruiken (plantenmaten tot 1,6-2 m) zijn bestand tegen vorst tot -23°C, daarom kunnen ze in te koude of sneeuwarme winters bevriezen.Variëteiten tuinbosbessen, die tot de laagblijvende soorten behoren (tot 1,2 m), zijn aangepast aan lagere temperaturen en verdragen gemakkelijk vorst tot -30°C. In gebieden met een hoge sneeuwbedekking kunnen ze worden neergebogen en onder de sneeuw worden beschermd. Voor Russische omstandigheden worden de volgende variëteiten aanbevolen:

vroege (juli): Northland, Bluegold, Northblue en andere;
middellaat (begin augustus): Polaris, Emil en andere.

Het verschil van de Amerikaanse variëteiten is dat de bessen van alle soorten een zoetzure, dessertachtige smaak hebben. De opbrengst van een grote struik kan 5-6 kg bereiken.Variëteiten van Russische selectie zijn ontwikkeld op basis van soorten die veel voorkomen in de noordelijke regio’s van Rusland: veenbosbes en smalbladige bosbes. Ze onderscheiden zich van de Amerikaanse door een minder uitgesproken smaak van de vruchten, maar ze kunnen groeien en vrucht dragen onder de omstandigheden van de Noordelijke Oeral, Siberië en Transbaikal, waarbij ze vorst tot -43°C verdragen. Hiertoe behoren:

Taiga Schoonheid (vorstbestendig en ziekteresistent);
Blauwe Spreiding en Wonderbaarlijk (hoogproductief – tot 1,6 kg bessen per struik);
Shegarskaya (grote en sappige vruchten);
Nectar (goede smaakeigenschappen).

Planten

Het succes van de eerste poging om de struik in de moestuin te cultiveren, hangt af van hoe goed de locatie is gekozen en de tuinbosbes is geplant. Om niet teleurgesteld te raken in het kweken van nuttige en smakelijke producten, moet aan alle voorwaarden worden voldaan die de bosbes stelt aan de keuze van de locatie en de verzorging.

Groeiomstandigheden

Voor alle variëteiten en soorten bosbessen zijn locaties met zure, maar losse grond geschikt. De natuurlijke habitats van de struik zijn veengebieden en noordelijke moerassen. In de tuin wordt voor het planten van bosbessen aanbevolen een mengsel van turf en aarde uit een naaldbos (of naalden) toe te voegen, en de grond te verrijken met zwavel. Het mineraal moet worden toegevoegd in een verhouding van 40-60 g zwavelpoeder per 1 m² (de gemalen stof is verkrijgbaar in landbouwwinkels).Voor het kweken van bosbessen is een zonnige plek geschikt, beschermd tegen koude wind in de winter. De struik verdraagt ook halfschaduw goed, als grote bomen hem alleen tijdens de hete uren van de dag tegen de zon beschermen. De opbrengst van bosbessen op plaatsen met te veel schaduw neemt af, en de bessen worden kleiner en verliezen hun zoetheid.

Methoden voor bosbessenvermeerdering

De beste tijd om bosbessen te planten is het voorjaar, na het volledig ontdooien van de grond. Plantmateriaal is te koop bij verkooppunten die jonge planten aanbieden. Jonge planten kunnen ook worden gekocht bij tuiniers die bosbessen op hun perceel kweken.Bij het kiezen van jonge planten in een winkel is het de moeite waard om struiken met een gesloten wortelgestel te overwegen. Deze kunnen in de herfst en midden zomer worden geplant, zonder zorgen over het behoud van de struiken. Een voldoende watergift is een noodzakelijke voorwaarde voor hun beworteling.Thuis kunt u bestaande variëteiten met goede eigenschappen zelf vermeerderen:

door struikdeling (als de bosbes sterk is uitgegroeid en verplanting vereist);
door afleggen, wanneer een deel van de scheuten naar de grond wordt gedrukt;
door stekken – bij het snoeien kunnen scheuten worden beworteld.

Het planten van een bosbessenplantje

Voor een plantje graaft men een gat van 60×60 cm en ongeveer 50 cm diep. Er moet een mengsel worden bereid:

van turf;
van dennen- of bladaarde;
van zand;
van goed verteerde compost.

Alle componenten worden in gelijke verhoudingen genomen. Het volume van het substraat moet voldoende zijn om het gat te vullen.Leg op de bodem een laag voorbereide grond. Plaats de bosbessenstruik in het gat zodat het grondniveau na het vullen 7-10 cm boven de wortelhals uitkomt. Spreid de wortels uit en vul het gat met de eerder voorbereide grond. Geef het bosbessenplantje zoveel water dat de hele aangevulde grond goed doordrenkt is (ongeveer 10 liter water zal nodig zijn). Om de verdamping van vocht uit de grond te verminderen, moet de boomcirkel worden gemulchd met zaagsel, turf of ander los materiaal.Na het planten de jonge plant snoeien, waarbij de helft van de lengte van 4-5 sterke takken behouden blijft. Zwakke scheuten kunnen het beste worden verwijderd.

Plantafstand bosbessen

Als er een aanleg van een tuinbosbessenplantage wordt gepland, dan moeten de struiken volgens het volgende schema worden geplaatst:

tussen aangrenzende struiken in een rij een afstand van 1,5-2 m aanhouden (voor hoge variëteiten) of 75 cm (voor inheemse laagblijvende soorten);
tussen de rijen moet minimaal 1 m zijn, zodat de tuinier de bosbessen kan verzorgen en oogsten.

In tuinontwerp worden vruchtdragende struiken in verschillende schema’s gebruikt. Expressieve struiken van hoogblijvende variëteiten kunnen solitair op het gazon staan of worden toegepast in groepsbeplantingen, voor een haag of een arboretum. Lage struiken zijn geschikt voor het planten van de onderste laag in grote boomgroepen.

Verzorging van bosbessen

Voor een goede vruchtzetting heeft de onderhoudsarme struik water, bemesting en snoeien nodig. De vruchtzetting van een bosbessenstruik kan gedurende 7-10 jaar relatief stabiel zijn. Gedurende deze tijd bestaat het snoeien uit het verwijderen van gebroken of verdroogde scheuten, en het vormen van de struik als deze decoratief wordt gebruikt. Op 10-jarige leeftijd heeft de bosbes verjongingssnoei nodig.In het voorjaar moeten een deel van de oude scheuten worden verwijderd. Dit zal leiden tot de groei van nieuwe takken gedurende het seizoen. Bij de herfstsnoei moeten de sterkste scheuten worden behouden. De volgende lente de restanten van de oude takken verwijderen en een jonge struik vormen.

Hoe bosbessen water geven?

Het wortelstelsel van de struik is overwegend oppervlakkig. Bosbessen zijn gevoelig voor uitdroging van de grond, daarom moet er in de zomer 2-3 keer per week water worden gegeven, waarbij ervoor gezorgd wordt dat de grond constant vochtig blijft.Bijzondere aandacht moet worden besteed aan de bloeiperiode van de bosbes. Bij onvoldoende vocht zullen de vruchten klein zijn en hun smaakkwaliteit verliezen. Tijdens het rijpen van de bessen worden ook de bloemknoppen voor het volgende jaar gevormd. Laat de bovenste grondlaag niet meer dan 1 cm uitdrogen. Bij sterke hitte wordt aanbevolen om niet alleen water te geven, maar de planten ’s ochtends en ’s avonds ook te besproeien.

Waarmee bosbessen bemesten in het voorjaar?

Voorjaarsbemesting wordt uitgevoerd wanneer de knoppen zwellen. Voor het bereiden van een voedingsoplossing is een complexe meststof nodig (nitrofoska, Fertika, Kemira-lux, enz.). Voor een 2-jarige struik is 1 eetlepel korrels nodig, in de toekomst wordt de hoeveelheid meststof jaarlijks verdubbeld. Voor bemesting kunnen de korrels worden opgelost in het gietwater of droog worden toegediend voor het bevochtigen, waarbij de meststof lichtjes in de grond wordt verwerkt.

Bosbessen bemesten in de herfst

Na de oogst, in september-oktober, moet onder 3-5 jaar oude bosbessenstruiken 80 g ammoniumnitraat worden aangebracht. De stikstofmeststof kan worden vervangen door plantaardige compost (10-15 kg per struik). In de biologische landbouw worden groenbemesters gebruikt, waarmee de rijen worden ingezaaid. In de winter sterft de groene massa af en voorziet de bosbes van stikstofhoudende stoffen.

Zomerbemesting van bosbessen

In de zomer begint de bemesting vóór de vruchtzetting (midden juni). Voor een overvloedige oogst worden fosfor- en kaliummeststoffen toegediend. Voor een volwassen, vruchtdragende struik (3-5 jaar) is een mengsel van 100 g kaliumnitraat en 120 g superfosfaat nodig. Kant-en-klare mengsels voor bessenstruiken kunnen ook worden gebruikt.

Fouten bij het kweken

Een veelvoorkomende fout die tuiniers maken, is onvoldoende drainage van het perceel. Het gat voor het plantje wordt gegraven in leem of klei, in dichte grond, kenmerkend voor de regio Moskou. Bij water geven of langdurige regen dringt vocht gemakkelijk door in de grond in het gat en stagneert daar, waardoor een ongunstige omgeving voor de struik ontstaat.Deze fout kan worden vermeden door voor de aanplant een verhoging of helling te kiezen met natuurlijke afvoer van overtollig vocht.Andere veelvoorkomende fouten zijn:

Planten op een terrein dat eerder door groentegewassen werd ingenomen. Voor bosbessen is losse, maar niet uitgeputte grond door spitten en planten nodig. Een goed plek is een stuk braakliggend land met verwijderde zode.
Bosbessen worden bemest met mest, compost, vogelpoep of organische infusie. Dit is verkeerd, omdat een teveel aan stikstof schadelijk is. De beste bemesting is minerale meststof of plantaardige compost.
Vaak woelen zorgzame tuiniers de grond onder de struiken los. Dit mag niet, omdat het wortelstelsel zich op een diepte van 20 cm bevindt en beschadigd zal raken. Om de doorlaatbaarheid te behouden, moet mulch worden gebruikt, en meststoffen moeten bij het bemesten met een hark in de bovenste laag van de grond (tot 3 cm) worden verwerkt.

Bij bevochtiging en neerslag vindt ontzuring van de bodem plaats. Om dit te voorkomen en lange tijd bosbessen te oogsten, moet bij het water geven citroenzuur (1 theelepel per 3 liter) of azijn (200 ml 9%-zuur per 10 liter) aan het water worden toegevoegd.